ΤΕΜΠΗ: Η δικαιοσύνη δεν είναι επέτειος. Είναι χρέος.

Όπως πέρυσι, όπως κάθε χρόνο, είμασταν όλοι παρόντες. Στην ίδια πλατεία, με την ίδια οργή, με την ίδια απαίτηση. Γιατί η μνήμη δεν έχει ημερομηνία λήξης.

Πριν έναν χρόνο έγραφα πως «κάθε φωνή ενάντια στη λήθη είναι ένα χαστούκι στην κυβερνητική απάθεια». Σήμερα, η απάθεια παραμένει, αλλά και οι φωνές μας στην Καρδίτσα έγιναν ακόμα πιο δυνατές. 

> 1.095 ημέρες μετά. Οι φωτογραφίες ίδιες. Τα βλέμματα πιο βαριά.

> Σήμερα στην Καρδίτσα δεν τιμήσαμε μια μαύρη επέτειο. Απαιτήσαμε το τέλος της συγκάλυψης.

> Είδα τα παιδιά μας στα πανό. Έγραφαν: «Πάρε με όταν φτάσεις». Μια φράση που έγινε ο εφιάλτης κάθε Έλληνα γονιού.

> Δίπλα τους τα τρακτέρ, οι επαγγελματίες, οι απλοί πολίτες. Μια γροθιά.

> Το έγκλημα δεν παραγράφεται στη συνείδησή μας. Όσο κι αν κάποιοι ποντάρουν στη λήθη.

> Δεν είμαστε εδώ για τα λόγια. Είμαστε εδώ γιατί η σιωπή είναι συνενοχή.

> Δεν ψάχνουμε για «θυσίες». Ψάχνουμε για τους υπεύθυνους.

> Μέχρι το τέλος. Με μια φωνή. Γιατί το "ποτέ ξανά" πρέπει επιτέλους να αποκτήσει περιεχόμενο.

Δικαιοσύνη. Τίποτα λιγότερο!

Η κεντρική πλατεία της Καρδίτσας σήμερα! Μια ολόκληρη κοινωνία που αρνείται να σιωπήσει:

Προηγούμενες παρεμβάσεις για το έγκλημα των Τεμπών: